Tegenwicht: het meest laagdrempelige fitness-regime van Nederland.

Ooit had ik, Jan Heemskerk, een personal trainer. We noemen hem Guy. Als mens een lieverd, als professional één meter 53 pure spiervezel en een hart van steen. Een onmens dat er behagen in schept zijn cliënteel onder te dompelen in een poel van pijn, vernedering en hoon. Altijd meer, altijd zwaarder. Bloed moet. Pijn is fijn. Want dat vinden al zijn klanten lekker en daar groeien ze groot bij. Behalve ik.

Ik zat na elke les urenlang, sidderend van de spierpijn, achter het stuur van mijn auto, me af te vragen hoe ik in ’s hemelsnaam naar huis moest komen als ik niet meer kon gasgeven met mijn benen of sturen met mijn armen. Ik heb het dus nooit geschopt tot een sixpack, biceps als een dubbelgevouwen anaconda en de cover van de Men’s Health. Ik ben de sportschool als een dief in de nacht ontvlucht en heb troost gezocht in de drank, flinke stukken van het varken en diverse gevallen vrouwen.

Toch bleef het knagen: het moest toch mogelijk zijn een acceptabel lichaam te kweken zonder altijd pijn te hebben? Het kon toch ook best een tandje minder? Of een pietsje langer duren? Een fitnessregime dat geen pijn doet maar wel werkt: die gedachte werd mijn missie. Zeg maar een obsessie. En toen kwam als een wonder Mark Dakriet in mijn leven, voorheen volvette zanger van Replay, dat laatste nog steeds, dat eerste niet meer. Want Mark is 80 kilo afgevallen, schreef er een boek over en verdient nu zijn geld als personal trainer. Als levend bewijs dat het kán.

Geen kwaad woord over Mark, behalve dit: Niemand zo fanatiek als de bekeerling. Ook Mark was, toen ik hem leerde kennen, besmet met het meer-meer-méér-virus dat sporten met een personal trainer tot zo’n verschrikking maakt. Hij had, en heeft, bij voorbeeld de vervelende neiging ongevraagd en plotseling ‘powerrrrr!’ te schreeuwen, of ‘je kunt het!’, liefst op een moment dat je net huilend je plas wilt laten lopen. Dat hebben we hem afgeleerd.

Want: op een mooie dag kwam buurman Jan Willem met Mark aanzetten. Of buurman Jeroen en ik niet ook twee keer in de week om 07:00 een uurtje wilden wandelen onder begeleiding van een heuse trainer? Beide buurmannen, net als ik forse kerels met veel zitvlees en een gezonder honger naar de lusten van het leven, konden immers best een fysiek opkikkertje gebruiken? Hij had gelijk. En we deden het. En zo is het begonnen.

Mark Dakriet had bedacht: een kleine vijf kilometer wandelen met stevige pas en tijdens de wandeling een aantal oefeningen doen met dumbbelletjes (gewichtjes) van één kilo het stuk.  Duur: iets langer dan een uur, koffie toe.

Nu denk je misschien: ‘makkie’. Misschien moet jij dan lekker ophouden met lezen en met de andere dubbelgespierde knotjes de klassieke pugilist gaan uithangen in een hippe boksschool met Ambipuur Sandelwood in alle uithoeken. Dit verhaal is voor de gewone man die ook nog iets anders heeft te doen dan zijn eigen transversus abdominis in de spiegel op te geilen.

Je ziet, ik kan er emotioneel van worden.

Ja, het regime dat Mark speciaal voor ons bedacht, is het regime van de slappeling. Maar die zelfde slappeling houdt wel vol, want: het is te doen! Het doet – althans achteraf – geen pijn. En het werkt! Er is vooruitgang. Want laten we wel wezen: kwamen de buurmannen en ikzelf de eerste maand rochelend en hoestend aan de finish, inmiddels schrikken we niet meer terug voor een kwieke vijf kilometer met interval-sukkelen, opdrukken (20 keer, schuin tegen een muurtje), squats (10), planking (30 seconden) en lunges (6). En dingen met dumbbellen van vier (!) kilo het stuk.

We hebben gewoon conditie! Ons lichaam ziet er beter uit! We eten van de weeromstuit wat beter en minder. Allemaal voor elkaar gebokst in schildpad-tempo, zonder pijn. Tijd, kortom, om deze wonderbaarlijke methode – geheel om niet – beschikbaar te stellen aan jullie, het zwijgende leger mannen dat óók een goed lichaam wil, maar niet de masochistische inslag, de ausdauer en de pijngrens heeft om zich te later uitwringen door een ‘gewone’ trainer.

Ja, meneren, wait for it, binnenkort op deze plaats: Mark Dakriet en Jan Heemskerk presenteren ‘Tegenwicht’, het nieuwe, extreem langzame en laagdrempelige, maar pijnloze en heilzame fitnessregime voor de gewone man, exclusief op video voor meneren.nl! Koop vast een paar solide sportschoenen en twee dumbbells van een kilo, en hossel een gezellige buurman: jouw lijden is bijna voorbij!

UPDATE: ‘Tegenwicht’ staat voor ‘tegen gewicht’ en ‘tegenwicht tegen de hysterische fitness-manier’. Het is meer dan een methode: het is een beweging!

UPDATE 2: Je kunt bij Mark Dakriet overigens ook terecht als je een klassieke maniak bent die wil smijten met tientallen kilo’s. Kan hij weer eens lekker POWERRRRRR roepen. Nog een paar weekjes slapen en zijn fonkelnieuwe sportschool in Hilversum opent zijn deuren!