My first whiskey

Southern Comfort – Jan op zoete trip down memory lane…

Het feit dat ik niet drink, weerhoudt producenten van bier, wijn en gedestilleerd er geenszins van mij per pakketpost mooie flessen drank te doen toekomen. En terecht, want ik verdeel deze met liefde tussen alle dranklustige & deskundige meneren die onze groeiende redactie rijk is. Zodat men altijd kan rekenen op een dankbaar, maar eerlijk rapport, want we geloven niet in jokken.

Af en toe, echter, houd ik een fles voor mezelf, in eigen collectie, als het ware. Want al drink ik er geen druppel van, aan sommige flessen kleeft een goed verhaal, een dierbare herinnering, een warme gloed, en het is fijn dergelijke mooie momenten in tastbare vorm in de drankenkast te bewaren. Voel je me?

Zo viel er onlangs een massief geschenkpakket op de mat, dat bij inspectie twee glazen, twee invries-stenen voor de perfecte koeling, en een volwassen fles Southern Comfort bleek te bevatten.

Southern Comfort, vrienden, sodeju, was ooit mijn instapper in de wereld van de grote-mensen-alcohol. Er is een tijd geweest dat ik me daarvoor schaamde, maar die is allang voorbij. Natuurlijk is het vreemd om perfectly good whiskey te aromatiseren met caramel, maar zo maak je die whisky wel toegankelijk voor de onervaren smaakpapillen.  Zonder Southern Comfort was er – in mijn geval – geen Jack Daniels geweest, zonder Jack Daniels geen Johnny Walker, zonder Johnny Walker geen Chivas Regal, geen Glenfiddich, Laphroaig of Lagavulin, Ardberg of Highland Park. En was dát niet zonde geweest!

En of.

Vandaar een oprecht hoezee voor deze onverwoestbare klassieker, The Spirit of New Orleans, in 1874 bedacht als ‘Cuffs and Buttons‘ door barkeeper Martin Wilkes Heron in McCauleys Tavern, vlak bij Bourbon Street en het legendarische French Quarter in New Orleans. Volgens de overlevering bestond het oorspronkelijke recept uit goede Bourbon, waarin Heron vanille, citroen, kruidnagel, een paar kersen en een beetje sinaasappel een paar dagen liet weken, en waaraan hij op het laatst honing als zoetmakertje toevoegde. Southern Comfort won de gouden medaille op de wereldtentoonstelling in St. Louis, Missouri in 1904. En dat is niet iedereen gegeven.

Ik zal dus mijn laatste minderjarige zoon tee zet tee, voor zijn 18e verjaardag, een fles Southern Comfort ten geschenke geven en hem aanraden, voor zover niet al veel en veel te laat, met die fles, een paar goede vrienden, een machtig kampvuur in de tuin, een dikke trui en een Cubaanse sigaar, de overgang van jongen naar man te vieren. Want zo heb ik het gedaan, en dat was een mooie nacht. Wat vonden we het spannend, wat vonden we ons stoer. En wat hadden we gelijk.