relatie

Seks in een lange relatie? Zo houd je haar in vuur en vlam!

Er bestaat een verhaal over een stam in Afrika, waar ze een grappige gewoonte hebben: pasgetrouwde stellen doen, elke keer als ze seks hebben, een boon in een pot. Na precies één jaar huwelijk, beginnen ze iedere keer als ze vrijen een boon uit de pot te halen. De mythe wil dat die pot nooit meer leeg raakt voor hun dood.

Met andere woorden: in het eerste jaar met hun partner vrijen ze vaker dan tijdens de hele rest van hun leven bij elkaar. Mevrouw Heemskerk en ik hebben helaas nooit de score bijgehouden, dus ik heb geen idee of het klopt, het bonenverhaal van de stam in Afrika. Is ook niet belangrijk. Ook zonder bonen weten we wel: in de lange relatie vrijen we eerst (heel) veel, en daarna (steeds) minder.

Hoe dat komt, is ook wel helder. Aanvankelijk ben je liederlijk verliefd en sta je de godganse dag te stuiteren van  de krolse hormonen. Dan is de enige manier om je verstand niet te verliezen: om de haverklap gehoor te geven aan de roep van de natuur. Neuken. Overal, altijd, en nog een keer. En nog een keer. Dat duurt een tijdje zo, en dan bedenk je dat het wel handig zou zijn om samen in hetzelfde huis te wonen, dat scheelt veel fietsen.

Vervolgens is het hek helemaal van de dam. Morgen, middag, avond, nacht: je doet niets anders dan de liefde bedrijven. Tot gekwordens toe. Je baas ontslaat je, je familie en vrienden denken dat je dood bent. Maakt niks uit: niets zo belangrijk als de seks. Maar op een dag krijg je honger. En dat is het begin van het einde.

Want het begint met eten, en voor je het weet ga je toch maar aan het werk. Want je moet toch geld verdienen. Hop! Vijf dagen in de week, acht uur per dag pure sekstijd: weg! En daar blijft het niet bij. Even een moment van onoplettendheid en je gaat samen (andere) leuke dingen doen, zoals op visite bij vrienden of naar de film. Boem: twee prima seksavonden naar de vaantjes.

En daar houdt het niet op, want de verliefdheid wordt liefde en dan moet je trouwen (drie maanden geen seks vanwege stress). Daarna komen er kindjes (per kind: zes maanden geen seks wegens hoog- en ontzwangeren). De eerste pittige ruzies ontstaan vanwege alle drukte van een gezin met twee werkende ouders (vier weken geen seks wegens straf). Er gaan nu weken voorbij waarin je in totaal nul keer seks hebt.

Daar komt bij dat je inmiddels zo vaak seks met elkaar hebt gehad, dat het verrassende en spectaculaire er wel een beetje af is. Het misschien een beetje routineus begint te worden. Je misschien weleens denkt: ‘Ik zou nu ook best een stukje Netflix kunnen kijken in plaats van elke keer te liggen duwen op diezelfde vrouw’. En dat zij dan hetzelfde denkt, maar dan over jou. En daar gaat wéér twee keer per maand seks vanwege laat-ook-maar. En zo voort. En zo voort…

De vraag: is dat erg? Het antwoord: ja, dat is erg. Minstens een béétje erg. Van ons mannen is bij voorbeeld genoegzaam bekend dat we slecht functioneren zonder voldoende seks, en ik durf ook wel de weddenschap aan dat vrouwen, hoe stellig ze het zullen ontkennen, ook een stuk vrolijker door het leven stappen als ze in voldoende mate worden voorzien van de fijne seksualiteit.

Het is dus geen goede zaak dat in de lange relatie de seks meer en meer moet wijken voor andere tijdsbesteding van dubieus allooi. Het zorgt minimaal voor irritatie in de huiselijke sfeer, en als je niet uitkijkt gaat een van beiden buiten de deur kijken voor een stukje compensatie bij de buren, de salsa-instructeur of die leuke collega met allemaal borsten. En dan zijn de poppen helemaal aan het dansen.

Kunnen we dan misschien niet zorgen dat we een beetje regelmatig blijven vrijen? Ik denk het wel. En het is niet eens zo moeilijk. Om te beginnen zou ik zeggen: blijf het gewoon doen! Inderdaad: doordat de verliefdheid allang is uitgebrand, word je er niet dagelijks door je hormoonspiegel aan herinnerd dat het tijd is voor seks. Nou en? Dan zet je toch een wekker? Hoe moeilijk is het jezelf te dwingen een paar keer in de week te denken aan vrijen? En de daad bij het woord te voegen? Het is verdorie het allerlekkerste dat er bestaat op de hele wereld! Het kost geen geld! Het is gezond! Je verbrandt calorieën! Je maakt allerlei blije liefdeshormonen aan en krijgt een goed humeur!

Ten tweede: spoor je vrouw aan ook eens het initiatief te nemen. Want normaal gesproken blijven wij met dat klusje zitten. Waarom eigenlijk? Is de seks een mannenverantwoordelijkheid? Beleven vrouwen er dan niet net zo veel plezier aan? Zorg er dan voor dat je chick jou eens bij de  lurven klauwt en je alle hoeken van de slaapkamer laat zien!

Tenslotte: doorbreek de routine! Ik ben helemaal niet van de moeilijke lingeriesetjes en aparte standjes of andere enge dingen als parenclubs en SM, maar zou het niet eens het proberen waard zijn de seks met een beetje meer fantasie en toewijding en concentratie en liefde te lijf te gaan dan je normaal op je twee-keer-per-maandje-het-is-woensdag doet? Zou het niet leuk zijn als je met een beetje aandacht weer iets kon terugvinden van die allesverzengende passie van het begin? Het vuur als het ware weer kunt laten oplaaien? Je houdt toch van elkaar, of niet soms? Doe nou maar lekker! Je knapt er heerlijk van op. En je relatie ook! En de wereldvrede. Of anders het milieu.