Vala vindt dat mannen veel beter in vriendschappen zijn dan vrouwen

Vrouwen staan te boek als veel socialer wezens dan mannen. Onze vriendschappen gáán tenminste ergens over. Maar hoe kan het dan dat mannen nooit ruzie hebben en vrouwen elkaar als de fles chardonnay nog niet eens half leeg is al een mes in de rug steken?

Gisteren ging ik uit eten met vriendin A. Het voorgerecht was nog niet eens geserveerd, of het gesprek ging al over vriendin B. Vriendin B, die er die avond dus niet bij was. Maar die, moet je horen, nu zóiets belachelijks had gezegd. Maar echt gewoon, hoezó had ze dat gezegd? Ik bedoel, dat is toch best wel schandalig? Zéker omdat vriendin A. laatst uit betrouwbare bron (vriendin X) had vernomen dat ze tegen vriendin Y. iets héél anders had gezegd. Lekker achterbaks! Dat dóe je toch gewoon niet? Zouden wij echt nooit doen. Na de supergezonde en vetarme salades met bulgur en geroosterde asperges namen we verzadigd afscheid. Verzadigd van het roddelen dus. Maar al in de tram terug kwam de after dinner dip. Want wedden dat vriendin A. nu zat te appen met vriendin Y? Over wat ik had gezegd over vriendin X.? Wedden? De trut.

Je kunt laatdunkend doen over vriendschappen tussen mannen. Zeggen dat het oppervlakkigheid is wat de klok slaat, alleen maar een kwestie is van bier en tieten, dat er over niks wezenlijks gepraat wordt. Maar na 35 jaren laveren in het mijnenveld van de vrouwenvriendschap zeg ik: doe mij dat maar. Want het lijkt allemaal leuk en aardig hoor, al die high tea’s en die gesprekken over het je diepste zieleroerselen tijdens een middag Wellness in een Zen-Boeddhistische spa, maar je kunt net zo goed met een groep vrouwen in een slangenkuil gaan zitten, ipv in het Marrokkaanse kruidenbad. Het effect is namelijk hetzelfde: uiteindelijk gaat iedereen naar huis met een kater. En dat is dan echt niet het resultaat van die liter kruidenthee die je achterover hebt geslagen.

Vrouwen gaan er prat op dat hun vriendschappen meer betekenis hebben dan die van mannen. Als mijn man na een avond in de kroeg me geen enkel significant detail kan vertellen uit het leven van zijn vrienden voel ik me hevig superieur aan hem omdat ik tenminste práát met mijn vriendinnen. Maar als hij me er dan fijntjes op wijst dat ik, altijd als ik thuis kom, nog minstens twee uur tegen hem aan moet ventileren over het gekonkel in de damesgroep en het feit dat ik eigenlijk altijd wel iets aan te merken heb op alle vrouwen met wie ik net nog mooi weer zat te spelen in de kroeg, lijkt een beetje keuvelen over gadgets en het braden van vlees me eigenlijk zo gek nog niet. Want dan weet je in ieder geval zeker dat die bittere nasmaak de volgende ochtend het gevolg is van die ene borrel teveel en niet van al die andere dingen die er over de tong zijn gegaan.

Vrouwen lijken geen vriendinnen te kunnen zijn zonder elkaar óók met enige regelmaat naar het leven te staan, terwijl het mannen eigenlijk gewoon geen zak interesseert wat hun vrienden doen/zeggen/denken/vinden/aan hebben, zolang ze gewoon ook maar een penis hebben en op dezelfde tijd op dezelfde plaats zijn. Wat mij betreft eigenlijk gewoon prima criteria voor een vriendschap. Want is dat niet waar het om zou moeten draaien: gezelligheid, een beetje afleiding van de sleur van het dagelijks leven en, als het helemaal een topavond is, een schaal met bitterballen? Laten we als vrouwen daarom het roer omgooien, elkaar op de schouders slaan in de Hammam en er een gezellige dag van maken. Of ipv een high tea te organiseren gewoon een bruine kroeg induiken en daar een schaal bittergarnituur bestellen. Want eigenlijk is het met al die boekweitcupcake-jes en gezonde komkommersandwiches niet zo gek dat vrouwen een stel zure sekreten zijn.