Jan en Femke: een erotisch feuilleton

Jan is een vrouwelijke man (volgens Femke), Femke is een mannelijke vrouw (volgens iedereen). Femke is de baas van Jan. Op kantoordagen bij meneren.nl-HQ hebben ze soms boeiende dialoog over de gevoelige zaken des levens, vol verbijsterende en constructieve inzichten die de verhouding tussen de seksen verder compliceren.

Jan: ‘Femke, ik kom er direct mee voor de dag: ik ben onlangs ‘tijdloos’ geworden (dat is mannenjargon voor ‘te oud om te verklappen’). Ik ben ‘tijdloos’ en ik heb het idee dat ik niet meer meetel, als man. Qua nog aantrekkelijk voor vrouwen. Het is natuurlijk pure hypothese, want ik ben netjes getrouwd en onder de pannen, maar wat denk jij: zou ik nog een woeste chick kunnen scoren, en kán dat dan eigenlijk wel, of is het walgelijk?’

Femke: ‘Ik voel een beetje de neiging opkomen om te zeggen: wat zeik je nou? Je bent een man. Een MAN. Na de dertig zijn jullie eindelijk jongetje-af. Je bent eigenlijk sinds je vijftigste pas tot volle rijpheid gekomen. Geniet ervan. Mannen worden mooier met de jaren, vrouwen lelijker. Zo is het. Bovendien ben je net een jaar van de drank af, zijn de kilo’s eraf gevlogen en zie je er fris en fruitig uit. Ik wil je liever geen veer in je reet hoeven steken, maar ok, je hebt het nodig: je ziet er best appetijtelijk uit. Dus er is geen probleem. Zat vrouwen die nog met je naar bed willen. Weet ik zeker.’

Jan: ‘Ja, wanhopige Gooise vrouwen van zekere leeftijd met wapperbiceps, craquelé nep-décolleté, een drankadem en een ongelukkig huwelijk. Maar daar ben ik nog niet aan toe, Femke. Nog lang niet. En daar gaat het ook niet om, trouwens. Het ding is: in mijn eigen beleving ben ik nog een jonge God en een woeste struikrover. Maar in de beleving van de hele vrouwelijke wereld onder de veertig ben ik een vriendelijke oude heer om tegenaan te zeiken, een schouder om op uit te huilen, Bob om je naar huis te brengen en fossiel dat op weg is naar de uitgang. Daar zit nogal wat lucht tussen. En dat is moeilijk te verteren. Het is voor een man gewoon mega-kut om oud te worden. Hoe doen jullie dat toch zo elegant?’

Femke: ‘Hou eens op, joh. “Hoe doen jullie dat zo elegant…” Ja ja. Je zegt niet wat je echt bedoelt, Jan. Je begeert vrouwen van je eigen leeftijd niet, je richt je pijlen op de jongere exemplaren. Dat wordt me langzamerhand duidelijk. En ja, inderdaad, dat kan wel eens een stukje moeilijker worden. Niet onmogelijk, maar lastiger. Je vroeg of je een woeste chick zou kunnen scoren en mijn antwoord daarop is: ja, maar ga er vanuit dat die woeste chick tussen de 48 en 55 is. Is dat een probleem?’

Jan: ‘Het is geen probleem. Het is wat het is. Dank je. Ik voel me al een stuk beter.’

Femke: ‘Lul.’