Marcel vond de ideale strandstoel

Ik ben inmiddels oud. Dat is niet erg, afgezien van wat rimpels en een permanente staat van vermoeidheid. Het heeft zelfs voordelen. Zo kan ik me dingen herinneren uit de jaren zeventig. Demis Roussos bijvoorbeeld. Of behang met een groen woud erop. Visnetten aan het plafond, dat ook. Of, en dit is belangrijk: strandstoelen.

Ik was er al een tijdje naar op zoek: een leuke strandstoel. Zo eentje die mijn ouders hadden in de jaren zeventig. Heel basic, simpel, normaal. Een paar handig in elkaar gezette latten met daartussen stevige stof in bruin, oranje of geel. Liefst een combinatie van die kleuren, zoals ik hem kende van mijn ouders.

Die stoelen, zo bleek, zijn amper te vinden. Te simpel, gok ik. Iedereen wil een loungeset. Groot met fluffy kussens, inclusief tafel, parasol en wijnhouder. Iedereen wil plastic dingen met handige armleuningen en voetensteunen en afgrijselijke zitkussens met bloemen. Ook hier weer met een tafel en een parasol.

Ik ben niet iedereen. Ik wil geen parasol, geen plastic stoel, geen loungeset. Ik ben oud, maar nog niet dood, immers. Ik wil een strandstoel. Zo een simpele met van die kleuren.

Uiteindelijk vond ik ze. Enkel daarom dient dit bericht: om te delen dat ik ze gevonden heb. En wel op deze website. Nee, ik heb ze niet gratis gekregen voor een stukje op meneren.nl, ik heb er gewoon vier gekocht. Voor negentig euro per stuk ook nog, want zo goedkoop als die van mijn ouders worden ze blijkbaar niet meer gemaakt. Zal iets te maken hebben met het houtsoort (gecertificeerd in plaats van ellende) en de stof (weer- en windbestendig in plaats van na-drie-keer-zitten-gescheurd).

Ik vond dat jullie het moesten weten.